Wandeling en fietstocht Brussel – 1

door Jacques Heemskerk

Auteur: Bas Alberts

Op zaterdag 24 september verzamelden zich ongeveer 25 Kuifje-liefhebbers op het station Zuid (ook wel genaamd “Midi”) in Brussel voor de rondtour door deze stad, een mooi initiatief van Ton Mackaaij en Jan Aarnout Boer. Een groep van 15 personen zouden door Ton te voet (en soms met het openbaar vervoer) door de Brusselse binnenstad worden rondgeleid, Jan Aarnout nam een groep fietsers van 10 man onder zijn hoede om de buitenwijken te doorkruisen De meesten van deze laatste groep hadden hun fiets uit Nederland meegenomen; twee waren zo slim om gebruik te maken van de stadsfietsen, die je her en der in de binnenstad kunt huren (een soort witte fietsen-plan). Jan Aarnout had voor de deelnemers nog een extra Sapristi!! in elkaar gebrouwen (nr. 69bis), onder meer bestaande uit een overdruk van de serie van Jeroen Denters uit Duizend Bommen met een beschrijving en foto’s van alle van belang zijnde Hergé-plekken. De bedoeling was om een dertigtal bijzondere adressen te bezoeken.

Om ongeveer 11 uur gingen beide groepen op pad. Onze fietsgroep reed als eerste langs het Lombardgebouw met het draaiende Kuifje-hoofd op het dak. Het volgende doel was de vlooienmarkt op het Vossenplein, waar we nog een mooi scheepsmodel van de Eenhoorn probeerden te scoren. Helaas was Kuifje ons al voor geweest. Na een tijdje rondgestruind te hebben op deze mark, stapten we weer op de fiets. Het werd direct al fietstechnisch menens, want de route leidde ons sterk omhoog naar het hooggelegen Paleis van Justitie. Vanuit deze plek heeft men een prachtig uitzicht over het oude stadgedeelte, waar je bij wijze van spreken de ketjes kunt zien rondzwerven.  Jan Aarnout was druk bezig om, als een echte ploegleider, het peloton bij elkaar te houden. Het bleek namelijk al vrij snel dat de gehuurde stadsfietsen wel geschikt zijn om de shops in de binnenstad te bereiken, maar dat het betere klimwerk beter aan lichtere fietsen overgelaten kon worden. Als een schaapherder spurtte Jan Aarnout nu eens naar voren om de te volgen route aan te geven, dan weer liet hij zich zakken om de achterhoede bij elkaar te houden. Blijkbaar zag dit er zo professioneel uit, dat een paar Amerikaanse toeristen hem vroegen of zij zich bij ons konden aansluiten.

Afbeeldingsresultaat voor Louizalaan 194 brusselDe tocht leidde verder over de Livornostraat, waar op nummer 103 een woonwerkhuis van Hergé kon worden bewonderd. Ook de sjieke Louizalaan herbergt een paar panden, waar Hergé heeft gewerkt; eerst op nummer 194 en toen op 162. Aan de naambordjes bij de deurbel konden we zien dat op de zevende verdieping nog steeds Moulinsart en de Studio’s  te bereiken zijn. Vervolgens bereikten we de deelgemeente Ukkel, een prachtige omgeving met veel groen en grote villa’s, maar ook heel heuvelachtig. De volgende plek was het woonhuis aan de Frélaan 124, waar Hergé een tijdje alleen gewoon heeft,
nadat hij Germaine verlaten had.

De stadsfietsers konden helaas door het heuvelachtige en steile parcours het peloton niet meer bijhouden; ook het eerste pechgeval (Alex van der Sluis) diende zich aan, zodat het steeds meer op de tien kleine negertjes begon te lijken! Voort ging het weer naar de Groene Jagerstraat 44, waar Hergé en Fanny hebben samengewoond. Niet ver daarvan af ligt de begraafplaats aan de Dieweg, waar we de laatste rustplaats van Hergé konden bekijken.
Het was een tamelijk verwaarloosde begraafplaats; een klein houden pijltje langs een van de paden wees naar de plek van het graf. Behalve de naam, geboorte- en overlijdensdatum van Hergé stond zekerheidshalve ook alvast maar de naam en
geboortedatum van epouse Fanny Vlaminck vermeld…Hoe zou Nick Rodwell dat nu vinden? Zou Fanny, na haar overlijden, nog steeds aan Hergé toebehoren?

Afbeeldingsresultaat voor Dieweg 37Vlakbij ligt aan de Dieweg op nr. 37 nog het huis van Fanny en Nick, maar het is niet zichtbaar vanaf de straat. Inmiddels was het de hoogste tijd om te gaan lunchen. De organisatoren hadden heel toepasselijk bedacht dat dit in het Stripmuseum aan de Zandstraat moest plaatsvinden. Dit gebouw bevindt zich echter in het noorden van de binnenstad, nogal een eind te gaan vanaf de Dieweg. Uiteindelijk kwamen we om ongeveer 14.15 uur aan in dit mooie gebouw, het voormalige Huis Waucqez, een ontwerp van Victor Horta. In dit pand was vroeger een winkel gevestigd waar textiel werd verkocht. De wandelgroep van Ton Mackaaij was daar al tien minuten voor ons gearriveerd en al druk doende om de kwaliteit van de Belgische biertjes te testen. De keuken deed zijn uiterste best om het verblijf van de bezoekers zo lang mogelijk te laten duren. Uiteindelijk kregen we geleidelijk een driegangen-menu voorgeschoteld, bestaande uit het voorgerecht De Blauwe Lotus, het hoofdgerecht Kuifje in Amerika en het dessert onder de naam Kuifje in Congo.

Om ongeveer 16.00 uur deed Jan Aarnout nog een voorzichtige oproep aan de gasten om de fietstocht verder af te maken; van de dertig objecten hadden we er immers nog maar 11 bezocht. De laatste krachten van het peloton waren toen echter al weggevloeid, niet in de laatste plaats dankzij het voortreffelijke Belgische Bier. Uiteindelijk werd besloten om de sessie te beëindigen en de tocht een andere keer af te maken en dan de route te laten beginnen waar deze officieel nu zou eindigen.
Aldus werd met algemene instemming besloten. Als laatste werd in de hal van het Museum nog een groepsfoto genomen van alle deelnemers aan de fiets- en wandeltocht, waarna ieder weer zijn eigen weg ging.

Ton en Jan Aarnout: hartelijk dank voor jullie gedegen voorbereidingen, inzet en enthousiasme, waardoor deze tocht een
bijzonder geslaagd evenement is geworden.

PS: De stadsfietsers hadden achteraf toch nog gelijk door niet hun eigen fietsen mee te nemen: die van mij werd een uurtje later op de Grote Markt door een Belgisch boefje ontvreemd!

Foto’s: Redactie

Ook leuk voor jou?