Er zijn er meer die net zo gek zijn als ik

door Jacques Heemskerk
Uit: Duizend Bommen! 40

foto’s en tekst Tom van der Geugten

Veel liefhebbers van het werk van Hergé zijn verzamelaars. De een verzamelt eerste drukken, een ander alles wat met Tibet te maken heeft, weer een ander wil per se alles hebben wat met weekblad Kuifje te maken heeft. Hoe verschillend de verzamelingen ook zijn, toch lijken verzamelaars op elkaar. Of niet? En is er zoiets als een ‘profiel’ van de verzamelaar?
Maar achter iedere verzamelaar schuilt natuurlijk ook een ‘gewoon’ mens. Al dan niet met een baan, met een partner, met kinderen, met een geschiedenis. In deze rubriek zal deze gewone mens centraal staan. In deze derde aflevering is dat Stijn Verbeek.

 

Stijn is altijd een verzamelaar geweest. Hij verzamelde bijvoorbeeld gedrukte exemplaren van de Top-40 van Veronica en bierglazen van Dommelsch. In zijn huiskamer toont hij trots de speciaal gemaakte kast met zo’n 976 Kuifjealbums in zo’n 100 talen, keurig per land gesorteerd met plankjes met de vlag en de naam van elk land erop.

 

 

Kruisjes zetten

Stijn las Kuifje ‘gewoon’ als kind. Het verzamelen van buitenlandse albums kwam op gang toen hij Franse albums tegenkwam tijdens een vakantie in Frankrijk toen hij een jaar of zestien was. Stijn kocht er een paar, ging ze lezen en raakte daardoor geïnteresseerd in de diverse vertalingen. ‘Ik ging categoriseren waar, wanneer en in welke talen albums allemaal waren uitgegeven. Later, met internet, ging dat een stuk sneller. Zo gebruikte ik de website van Floor de Graaff waarop hij per boek had opgeschreven in welk talen en wanneer deze waren uitgegeven. En dan ga je kruisjes zetten welke je wel hebt, en welke niet.’

Verzamelwoede

Stijn weet nog goed wanneer de verzamelwoede in hem echt loskwam. ‘Tijdens een vakantie in Barcelona was ik ziek. Mijn vrouw ging voor mij naar een stripwinkel met een lijstje om zes Spaanse albums, die ik nog niet had, te kopen. Maar zonder dat ze het wist kocht ze vijf Spaanse albums en één Catalaanse. Ik zat op mijn bed met die albums en bij die ene dacht ik: krijg nou wat, dat is niet de goede. Pas na een paar minuten had ik door waar het aan lag. Ik zei: ‘Verrek, dat is een andere taal. We gaan terug naar de winkel en gaan ze ook in het Catalaans kopen.”

 

Afb. 1: Stijn met Goud in het Algherees

 

In die tijd ging bestellen via internet nog niet zo vlot en Stijn wilde dat ook dat ook niet. Hij wilde op andere manieren aan vertalingen komen, tijdens vakanties of via vrienden die van zijn hobby wisten. ‘Zo ging het verzamelen eigenlijk best wel snel. Ik kreeg bijvoorbeeld een telefoontje van vrienden, die in een Kuifjewinkel in Italië stonden en me vroegen of ze albums voor me mee moesten nemen. En mijn schoonvader, die veel reisde voor zijn werk, nam ook albums mee uit veel landen, zoals Japan. Tijdens onze huwelijksreis in 2003 in Zuid-Afrika hebben we ook flink gezocht naar Kuifjealbums, maar dat is toen niet gelukt. Later zijn ze daar herdrukt, en kun je er makkelijk aan komen. Het maakt me niet uit of albums van een oude of nieuwe editie zijn. Als ik een exemplaar van elk album in elke taal heb, dan ben ik tevreden.’

 

 

 

 

 

 

 

 

Afb. 2: Stijn bij zijn verzameling

 

Complete verzameling

Volgens Stijn is het voor een verzamelaar heel belangrijk dat zijn verzameling compleet is. Door het verzamelen wist hij steeds beter welke albums zeldzaam waren. ‘En toen ging ik bestellen via internet en heb ik, via E-bay met name, mijn verzameling compleet gemaakt.  Het is een kleine wereld van de verzamelaars – het zijn er een stuk of tien – en op een gegeven moment ken je elkaar ook wel, wie wat heeft en zo. Dat heeft drie, vier jaar geduurd en ik was daarmee wel zo’n drie uur per dag bezig. In 2010 kocht ik mijn laatste album: De zwarte rotsen in het Galicisch.

Eerst wilde Stijn niet meer dan EUR 100 voor een album uitgeven – ‘Het moest leuk blijven.’ – maar dat was niet vol te houden. Stijn kocht zo’n twintig albums voor tussen de EUR 200 en 700. Zijn duurste album is Het zwarte goud in het Algherees, de aan het Catalaans verwante taal van Noordwest-Sardinië, die op E-bay werd aangeboden en waar hij zo’n EUR 2.700 voor betaalde. ‘Dat album was in een speciaal project vertaald door tien studenten van de universiteit van Barcelona en in 1995 uitgegeven in een oplage van 400. Toen ik de professor van het project aanschreef antwoordde hij dat ik de zoveelste was die erom vroeg, maar dat hij geen exemplaar meer had. Dan denk je, je bent niet de enige. Er zijn er meer die net zo gek zijn als ik.’

Een spannend onderdeel van verzamelen is de aankomst van de albums. Stijn kocht veel in de tijd dat er nog geen waarborg- winkels op internet waren. ‘Het was: God zegene de greep. Ik heb ooit geld met Western Union naar Indonesië overgemaakt, of USD 200 naar Brazilië en dan maar hopen dat de verkoper de boeken opstuurt. Dat is vrijwel altijd goed gegaan. De enige keer dat het fout ging was toen ik EUR 75 overmaakte aan een aanbieder van Marktplaats en daar niets meer van hoorde.’

Niet uitpluizen

Wat doet Stijn met zijn verzameling? Met veel albums doet hij niks; sommige leest hij wel. ‘Ik koop de albums, zet ze in mijn kast en dan vind ik het wel mooi. Ik houd nog wel op lijsten bij of ik harde of zachte kaften heb. Bij talen die je kunt lezen, zoals Afrikaans, is het hartstikke leuk om de albums te lezen. Het is ook best grappig om de uitspraken in de Amerikaanse en Engelse vertaling te vergelijken. Maar ik ben niet een type die vertalingen precies gaat uitpluizen. Ik vind het prima als iemand iets met mijn verzameling wil doen. Ik stel alles graag ter beschikking.’

  © Duizend Bommen!

Ook leuk voor jou?