Er zal boven wel iets mis met me zijn

door Jacques Heemskerk

Uit: Duizend Bommen! 41

tekst en foto’s Tom van der Geugten

Veel liefhebbers van het werk van Hergé zijn verzamelaars, maar achter iedere verzamelaar schuilt natuurlijk ook een ‘gewoon’ mens, al dan niet met een baan, met een partner, met kinderen, met een geschiedenis. In deze rubriek staat deze gewone mens centraal, met zijn verzameling. In deze vierde aflevering is dat Henk Kivits.

Zoals alle Hergé-genoten heeft Henk iets met Kuifje. ‘Er is niks mis met hem. Kuifje is een wereldverbeteraar, een nieuwsgierige en reislustige held, die het allemaal correct wil doen. Als ingenieur ben ik ook nieuwsgierig en onderzoekend ingesteld, maar het gaat me niet om hoogdravende dingen of diepgaande studies. Met mijn oudste zoon ging ik een keer naar Peru waar we gezocht hebben naar de Zonnetempel. Dat soort onzin-dingen. Of in Genève, waar ik met mijn vrouw Marja koffie ging drinken in hotel Cornavin. Dat vind ik leuk. Ik heb wel bewondering voor mensen die dingen precies willen achterhalen.’

 

Hergé’s kwaliteit is ook belangrijk voor Henk. ‘Het is heel knap werk. Wat ik mooi vind, is dat hij een paar lijnen heeft neergezet, die zoveel kracht hebben dat er in het driedimensionale tijdperk ook een beeld of poppetje van kan worden gemaakt, waar emotie, spanning en enthousiasme in zit.’

Tik van het verzamelen

Als kind verzamelde Henk postzegels en sigarenbandjes. ‘Ik had een paar Kuifjealbums, waaronder De geheimzinnige ster en De Blauwe Lotus, maar andere heb ik nooit gehad, die waren toen erg duur. Ik heb ze wel allemaal gelezen, van vriendjes en zo. De tik van het verzamelen van Kuifje begon toen ik ongeveer 35 was, zoals andere mensen in hun midlife motor gaan rijden. In die tijd las ik alle Kuifjeverhalen voor aan Tim, mijn jongste zoon. De toen opkomende merchandising speelde een grote rol. Het begon met de Pixipoppetjes, die vond ik leuk, die wilde ik allemaal hebben, en toen kwam er steeds meer.’

Afb. 1: Poppetjes

Henk kocht veel spullen in de Kuifjewinkel in de Vughterstraat in Den Bosch. ‘Daar was ik kind aan huis. Ik ging ook vaak op zaterdag met Tim naar winkels in België. Eerst wilde ik alles kopen waarop Kuifje stond, maar je kunt niet alles kopen, ook door de soms hoge prijzen. Ik heb enkele tekeningen van Hergé uit de oorlog. En ik heb een aantal eerste drukken, maar niet alle. Bij bepaalde dingen vroeg ik me weleens af, waar koop ik dat nou voor? Ik leg het in een doos en kijk er nooit meer naar. Ik koop nu alleen wat ik echt mooi of leuk vind, waar ik dan iets mee heb en dat hoeft niet duur te zijn. Het moet wel perfect gemaakt zijn en het hoeft geen merkartikel te zijn. Ik heb bijvoorbeeld koperen beeldjes van Kuifje van een Belg in Thailand. Ik vind dat hij die mooi gemaakt heeft.

En ik heb ergens een vloerkleed van vier bij vier laten knopen, met Kuifje en Haddock in de woestijn. Daar heb ik toen veel geld voor betaald. Er zal boven wel iets mis met me zijn om dat allemaal te willen hebben, maar dat maakt me verder niet uit.’

Bijzondere objecten

Aan zijn liefhebberij heeft Henk een aantal bijzondere Kuifjeobjecten te danken. ‘Omdat ik iets met Kuifje heb, hebben mensen daar iets mee gedaan. Daardoor ontstonden mooie dingen, niet hoogdravend, maar met een knipoog naar Kuifje en mij.’ Toen Henk vijftig werd lieten collega’s een grote Publexstandaard voor zijn deur plaatsen met speciaal gemaakte posters met Jansen en Janssen erop: ‘Is dat niet Henk die vijftig is geworden?’ ‘Sterker nog: hij is net vijftig geworden!’ (afbeelding 2).

            

Afb. 2: Affiche uit 2003                                                                                   Afb. 3: Speelautomaat             

Van collega’s van Holland Casino kreeg Henk twee speciaal gemaakte Kuifjespeelautomaten. Als afscheidscadeau kreeg hij in 2007 een fraai bronzen beeld van een kievietachtige Kuifje, of een Kuifjeachtige kieviet. En ter gelegenheid van Henks entree bij Stage Entertainment kreeg Kees Henselmans opdracht een pastiche te tekenen van De zaak Zonnebloem, met van rechts naar links Joop van de Ende, Henk, zijn secretaresse en zijn chauffeur (afbeelding 5).

                      

Afb. 4: Bronzen beeld van Theo van Eldik (2007)                                    Afb. 5: Pastiche van Kees Henselmans (2007)

Zolder

Sinds kort wonen Henk en Marja in een prachtig verbouwd oud huis in Nuenen. De oplettende bezoeker merkt bij het openen van het toegangshek dat de handvatten ervan de vorm hebben van Hergé’s raket. In de achtertuin staat een kopie van het Kuifjebeeld in Brussel.
De grote zolder is het domein van Henks Kuifjeverzameling. Het is een licht gekleurde en mooi verlichte ruimte met een zitje met in de lage tafel onder een glasplaat alle kleine Kuifjeautomodellen. Langs de wand staan vitrinekasten vol met kleine poppetjes en open kasten, met grotere poppen en modellen op planken. Op de vloer staan een ronde draaibare boekenkast en hoge en lage, open en gesloten kasten, alle gevuld met Kuifjeboeken en objecten, zoals puzzels en vitrine-achtige dozen met honderden Kuifjespeldjes. Verspreid staan grote Kuifjepoppen en aan de zoldering hangen marionetpoppen van Kuifje en Haddock. Aan de wanden hangen mooi ingelijste Hergé-afbeeldingen, maar ook Hergé-afleidingen van andere kunstenaars, zoals Peter Donkersloot. Ook hangt er een neonverlichting van Kuifje met een kieviet, in plaats van Bobbie. Het is ook het logo op Henks briefpapier.
Ondanks de grote ruimte is slechts een deel van Henks collectie uitgestald. De rest is opgeborgen in grote inloopkasten in de hoeken van de zolder, of op andere plaatsen in hun huis.  ‘Als het aan mij lag hing ik alles vol, maar Marja heeft smaak en die heeft ervoor gezorgd dat er veel lege ruimte is op de wanden en dat alles mooi op kleur hangt en staat.’
Henk wil af en toe op zijn zolder gaan zitten om in alle rust een boek te kunnen lezen, luisterend naar een opera. ‘Een uur in de week, dat lijkt me prima. Als iemand me vraagt of dit hier de meest efficiënte besteding van mijn gespaarde centen is, dan zal het antwoord nee zijn. Maar daarover hoef ik niemand verantwoording af te leggen. En mijn kinderen moeten straks maar zien wat ze er mee doen. Dat weten ze ook, want ze zijn met die idiote hobby meegegroeid. Ze weten niet beter.’

 

Ook leuk voor jou?