Klare lijn festival

door Jacques Heemskerk

Auteur: Hans Bijman.
Met dank aan Rolf Kruger voor de fraaie foto’s.

De Klare Lijn is een begrip dat door Nederlandse striptekenaar Joost Swarte als eerste werd geïntroduceerd bij de tentoonstelling Kuifje in Rotterdam in 1977. Deze benaming van de stijl waarin Hergé zijn verhalen tekende en vertelde heeft als stijlaanduiding mondiale navolging gekregen.

Vanaf 11.00 uur waren de leden welkom in het Utrechts Centraal Museum waar o.a. een beurs met klarelijn-items en -strips als thema was georganiseerd. Tevens waren de 7 tekenaars aanwezig die ieder een prent hadden verzorgd voor de prachtige portfolio met uiteraard hetzelfde thema. De prenten werden door de auteurs ter plekke gesigneerd.

            

  

Vanuit het Centraal Museum was het ook mogelijk het Dick Bruna huis te bezoeken alsmede met een shuttle-service het Rietveld-Schröder huis, dat deze dag exclusief toegankelijk was voor leden van ons Genootschap.

Allemaal zaken die direct in het verlengde liggen van het creëren van kunst in de klare lijn. Kortom, goedgevonden locaties voor een prachtig thema! Op de eerste verdieping vonden in een zaaltje de verschillende verenigingsactiviteiten plaats. Na de opening werd de reeds genoemde portfolio gepresenteerd. De tekenaars zaten bij elkaar in het midden van het beursgedeelte en het was er de rest van de dag een komen en gaan van leden die hun pas verworven prenten lieten signeren. Iedereen kent natuurlijk Ruud ’t Hoen. Geen Hergé-manifestatie of stripbeurs, of Ruud geeft acte de présence met zijn stand met boeken en collectables, allemaal in het teken van de betere strip. In een bijna één uur durende lezing gaf hij  een boeiend overzicht van ontstaan, navolgers en geschiedenis van het dagthema: “de klare lijn”. De zaal zat helemaal vol en ondanks het feit dat de lezing pittig aan de tijd was, verliet niemand voortijdig de locatie. Ontspannen, boeiend en met kennis van zaken werd het thema in één totaalbeeld gepresenteerd. Een prachtig werkstuk, deze lezing, met zeer  informatief illustratiemateriaal, waarbij voor vele leden enkele deurtjes opnieuw werden geopend.
Rond de klok van drie uur organiseerde Genootschapsbestuurslid Tom van der Geugten een discussie over het bestaansrecht van het Hergé Genootschap. Dat bestaansrecht op zich is natuurlijk niet zo evident. Immers, als je een tekort aan leden hebt, besta je niet meer. De discussie spitste zich dan ook meer toe op het feit dat dit soort  liefhebbersverenigingen nogal vergrijzen. Er is weinig aanwas van nieuwe, jonge leden. Er werden vanuit de zaal door  middel van een levendige discussie allerlei argumenten en voorstellen aangedragen, maar uiteindelijk zal de geschiedenis  zelf bepalen of het Hergé Genootschap bestaansrecht heeft. Over het algemeen was men toch ietwat somber gestemd. De jeugd heeft andere interesses en maalt niet om strips en sowieso niet om lezen… Onderwijsprojecten werden als mogelijkheid genoemd, waarbij ik de gedachte niet kon onderdrukken: nù Kuifje naar het onderwijs brengen om tot lezen te komen en destijds, in de jaren vijfig, toen werd het ten strengste ontraden vanwege… leesluiheid! Tja, er is veel veranderd.
Een actief bestuur dat prachtige dagen zoals deze organiseert, de leden laat kennismaken met cultuur, prachtige prenten en gadgets is in ieder geval een voorwaarde om te kunnen spreken van een bloeiende vereniging. En dat geldt voor het Hergé Genootschap. Na een pauze een optreden van striptekenaar Theo van de Boogaard, die zich als zanger Theo Bogart
noemt. Onlangs heeft deze veelzijdige tekenaar het boek Theo Bogart Bob Dylan Illustrated het levenslicht  laten zien. Naar aanleiding hiervan bracht Theo met begeleiding van een pianist en zichzelf af en toe op mondharmonica een aantal Dylannummers ten gehore, gecombineerd met projecties vanuit zijn boek. Het zaaltje zat stampvol, er kon niemand meer bij. En de performance van Theo werd zeer gewaardeerd met een enthousiast applaus. Opvallend dat, terwijl  Theo de nummers zingt en de teksten geïllustreerd worden met zijn prachtige tekeningen, het lijkt alsof de woorden van Dylan nog meer impact krijgen. Complimenten voor een veelzijdig artiest. Voorzitter Jan Aarnout Boer bedankte Theo op passende wijze, waarna kon worden overgegaan tot het afsluitende gedeelte van de dag. Maar niet voordat het ledengadget werd gepresenteerd.

Een ledenborrel sloot deze succesvolle dag op een gezellige manier af. Langzaam maar zeker ging ieder zijns weegs, het werd steeds rustiger in de zaal. Rond de klok van zes was de fraaie manifestatie afgelopen. Wij weten niet wat de toekomst brengt, maar met de organisatie van deze dag heeft het Hergé Genootschap haar bestaansrecht meer dan bewezen.

 

 

Ook leuk voor jou?