Bekentenissen over ontrouw (deel 3, slot)

door Louis Versteeg

Auteur: Theo Lenssen

Pluis op de visvangst

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn verloochening van Kuifje ging maar door (zie deel 1 en deel 2). Omstreeks 1963-1964 kregen mijn jongere broer en ik allebei een cadeautje van onze vader. Ik kreeg een vrij saai leesboek (zie hierboven),  maar mijn broer kreeg een echt stripalbum van Suske en Wiske. Daar was ik best wel jaloers op en ik heb zó vaak gezegd dat ik die S & W zo leuk vond dat ik ook een boek uit die reeks kreeg.

Mijn eerste stripboek, De Gouden Cirkel

Mijn verlangen naar een eerste stripalbum ging dus niet uit naar Kuifje maar naar een andere strip van Belgische makelij. In 1964, ik kon toen nog steeds niet lezen, kreeg ik dan eindelijk mijn eerste Kuifje, zo maar, na een dagje winkelen met mijn moeder.

Zeven jaar oud, na een halfjaar leesles in de eerste klas van de lagere school, durfde ik het aan om helemaal zelf een stripverhaal te gaan lezen. Helaas, onverbeterlijk wat ontrouw betreft, koos ik daarvoor niet Kuifje uit maar de meest recente Donald Duck, nr. 13 van 1965. Ik heb hem nog steeds. Al mijn stripboeken uit mijn jeugd heb ik trouwens bewaard en vanaf 1965 besloot ik er voor te zorgen dat ook alle striptijdschriften niet meer bij het oud papier belandden.

Ik had toch wel enthousiast gereageerd op mijn eerste Kuifje-album, dus bij bijzondere gelegenheden zoals verjaardagen, Sinterklaas en een goed rapport groeide mijn verzameling. Later, toen ik een jaar of elf was, was mijn zakgeld dusdanig groot dat ik na een paar weken sparen het geld voor een stripalbum bij elkaar had. Mijn schaarse vermogen gaf ik echter maar sporadisch uit aan Kuifje. Een aantal albums van die stripheld had ik al bij vrienden gelezen dus kocht ik liever, nog ongelezen stripboeken uit andere series. Hoe verdorven moet je zijn om Kuifje zo te negeren?

Toch had ik omstreeks 1973 al de, toen verkrijgbare, Kuifje-albums in mijn bezit. Het was de eerste serie die ik helemaal compleet had. Een klein lichtpuntje in mijn verdere nogal wispelturige relatie met Kuifje. Nog een punt in mijn voordeel is dat ik nog steeds kan genieten van de meeste verhalen als ik ze herlees.

Zo zie je maar dat een nieuwe site kan leiden tot ontboezemingen waaruit zonneklaar blijkt dat ik mijn geliefde Kuifje steeds met andere strips bedrogen heb. Ik had graag gebroken met dit dubieuze verleden en er voor willen waken in de toekomst geen misstappen meer te begaan. Maar toen ik een album van een andere serie in de hand had om de voorpagina te scannen, ter illustratie van dit artikel, kon ik het toch niet nalaten hier in te bladeren en stukjes te lezen. Ik ben dus blijkbaar onverbeterlijk, ik kan niet trouw zijn aan één stripfiguur hoe lief ik die ook heb. Sorry Kuifje.

Ook leuk voor jou?