Autoweek Classic

door rogerklaassen

door Roger Klaassen (met dank aan Gé Bom)

In de loop van dit jaar zijn er al heel veel artikelen verschenen over de negentigjarige Kuifje. Meestal gaat het om opgewarmde teksten die op de plank lagen of in de persmap zaten. Maar in jaargang 2019, nummer 3, van het blad Autoweek Classic staat dan weer een heel prettig artikel van de hand van Lucas Verbeke: ‘Plankgas over de klare lijn’.

In het artikel staat voor de stevige Kuifje-fan niet veel nieuws, maar de auteur weet zijn eigen visie op de strip en het werk van Hergé origineel naar voren te brengen – het laat zien dat hij ofwel zelf een Kuifje-liefhebber is, ofwel zich stevig heeft ingelezen in zijn onderwerp. En dan was ik verrast door de rijkdom aan illustraties bij het artikel – dat zie je helaas ook niet te vaak.

Een voorbeeldje van de rijkdom aan beelden bij het artikel: deze komen niet uit de persmap!

Het artikel begint met het ontstaan van het kuifje van Kuifje in ‘Sovjets’, en meteen gaat de auteur door met het duiden van de betekenis van dit eerste Kuifje-verhaal. Een onvolmaakte jeugdzonde, matig getekend, maar toch: de noviteit van een strip in 1929, met tekstballonnen en een dynamiek die van de pagina’s spat. Het is een ontdekkingstocht voor de lezer, maar ook voor Hergé zelf.

Natuurlijk, het gaat om een auto-tijdschrift, dus er wordt veel over auto’s gesproken, maar Verbeke gebruikt het als opstapje om uitleg te geven over de verteltechniek van Hergé. De auto’s bewegen van links naar rechts, en Hergé tekent Kuifje in een auto vaak van voren, en de boeven in een auto vaak van achteren – een teken van de laffe vlucht van de slechterikken.

En zo verrast de auteur ons nog een aantal keer met rake inzichten. Hergé documenteerde zich goed, maar dat alleen is onvoldoende om het succes kan verklaren: ‘De kracht van het complete Kuifje-epos is daarom ook niet te reduceren tot één enkel aspect. Hergés tekengave is vooral terug te vinden in de cinematografische camerastandpunten, de grafische vlakverdeling, het egale kleurgebruik en de bijna filmische verhaaltechniek die hij gebruikt.’

Heel amusant vond ik de uitweidingen over de reclame-uitgaven en tekeningen die door de Studios gemaakt werden, ook na de dood van Hergé. De auteur van het artikel is duidelijk niet over te spreken over de aantasting van de ‘klare lijn’ en al helemaal niet over de advertenties met een ingeplakte foto van een Citroën 2CV – zie het fotobijschrift hierboven.

Ten slotte probeert Lucas Verbeke de aanhoudende populariteit van een strip waarvan al bijna 40 jaar geen nieuw album is verschenen te verklaren – en slaat mijns inziens de spijker op zijn kop: ‘Met z’n 90 levensjaren heeft Kuifje de jeugd van 7 tot 77 jaar al ruimschoots overleefd. Zelfs de meest recente Kuifje-film van Peter Jackson (onder regie van Spielberg) voelt op sommige momenten aan als een anachronisme, maar het getekende verhaal blijft tijdloos. Realistische beelden tonen namelijk de werkelijkheid, terwijl de abstractie van het beeldverhaal veel meer de pure verbeelding aanspreekt. Wat in overdrachtelijke zin natuurlijk ook geldt voor alle auto’s die erin voorkomen.’

Kortom: ik was blij verrast zo’n artikel als dit in een autotijdschrift terug te vinden – vandaar dat mijn samenvatting een beetje uit de hand liep (het artikel is 6 pagina’s).

Het artikel is te lezen op deze site – helaas achter een betaalmuur…

Ook leuk voor jou?