Rel rond ‘De Blauwe Lotus’

door rogerklaassen

door Roger Klaassen (met dank aan Samy Herskowicz)

Het artikel in Le Soir – ©Le Soir

Een tijdje geleden berichtten wij al over de aanstaande veiling van een ontwerp van het omslag van ‘De Blauwe Lotus’ (klik hier). Het gaat om een tekening van Hergé uit 1936. Hergé gaf deze tekening aan zijn contacten bij Casterman – uiteindelijk haalde een iets afwijkend ontwerp de omslag van het boek.

De tekening zal eind november geveild worden bij Artcurial. De tekening maakt nu een soort tournee door Europa om belangstelling te wekken onder de rijken der aarde, om zo tot een opbrengst van 2 to 3 miljoen euro te komen.

In ‘Le Soir’ van 19 september gooit Nick Rodwell echter de knuppel in het hoenderhok: het verhaal van Artcurial over de herkomst van de tekening klopt niet.

Het verhaal van Artcurial is dat Hergé de tekening destijds cadeau deed aan de toen zevenjarige zoon van de uitgever, Jean-Paul Casterman (overleden in 2009). Die vouwde het op, stopte het in een la en recentelijk werd het stuk teruggevonden door de nazaten Casterman.

Een verhaal wat – niet alleen volgens Rodwell – aantoonbaar onjuist is: de tekening is al lang bekend en er werd in 1981 een zeefdruk van gemaakt, ter gelegenheid van het bezoek van Tchang aan Hergé. Onlangs werd er een exemplaar van deze zeefdruk geveild op Catawiki, opbrengst 160 euro. De reactie van Artcurial: sorry, we hebben de omschrijving te snel en te slordig opgeschreven.

De zeefdruk uit 1981 – afbeeldingen van Catawiki – ©Hergé/Moulinsart

Maar Rodwell gaat nog verder met zijn kritiek: hij beweert dat het gaat om een gestolen kunstwerk. Volgens Rodwell is de tekening destijds namelijk door Hergé aangeleverd aan Charles Lesnes, zijn contactpersoon bij Casterman. Lesnes gaf de tekening nooit terug en de tekening belandde bij de erven Casterman – onrechtmatig, aldus Rodwell.

Verder plaatst Rodwell kanttekeningen bij de waarde-inschatting door Artcurial, met het – mij vreemd voorkomende – argument dat het gaat om slechts een ontwerp en niet om een voltooid kunstwerk. Rodwell beweert ook dat het al te romantische verhaal van de tekening die 84 jaar in een la zat de waarde heeft opgedreven.

Rodwell doet een beroep op de familie Casterman om tot overeenstemming te komen – wat die overeenstemming inhoudt laat zich raden: Rodwell wil de tekening terug! Hij doet daarbij zelfs een beroep op de Bijbel.

Ongetwijfeld komen we hier nog wel een paar keer op terug.

Ook leuk voor jou?