Nick Rodwell in LLB

door rogerklaassen

door Roger Klaassen (met dank aan Samy Herskowicz)

© La Libre Belgique/Foto: JC Guillaume

In de weekendbijlage ‘La Libre Belgique’ wordt Nick Rodwell uitgebreid geïnterviewd door Francis Van de Woestyne. Het interview geeft een inkijkje in het persoonlijke leven van Rodwell en is soms verhelderend over zijn inzichten in hoe het werk van Hergé beschermd moet worden. Ik pikte er enkele punten uit en geef hier en daar commentaar – zoals jullie inmiddels wel van mij gewend zijn.

Het interview begint met de jeugd van Rodwell en hoe hij Kuifje ontdekte heeft. Heel kort samengevat: Rodwell werd geboren in London in 1952, kind van twee voor de nazi’s naar London gevluchte joodse ouders, verliet school op 18-jarige leeftijd (tot zijn spijt zonder diploma of vervolgopleiding) en kwam vervolgens in een serie van baantjes en banen terecht. Als 29-jarige ontdekt hij Kuifje via een T-shirt van zijn toenmalige vriendin. Hij koopt een album en begeeft zich naar Casterman en ontmoet vervolgens enkele mensen van de Studios Hergé. Rodwell stelt voor om hun agent voor Engeland te worden en begint een Kuifje-winkel in London. In de loop van de jaren ontmoet hij Fanny Remi waarmee hij uiteindelijk in het huwelijk treedt en zodoende wordt hij topman wat betreft het beschermen van het oeuvre van Hergé.

De meningen over hoe hij dat beschermen opvat zijn verdeeld, dat is bij Hergégenoten wel bekend. Typerend is zijn opvatting over de verkoop van originelen van Hergé. Volgens Rodwell zijn er twee opties voor de tekeningen die in de handel zijn – of het gaat om cadeau’s, geschonken door Hergé of Fanny, of het gaat om diefstal. Volgens Rodwell verkoop je geen cadeau’s, dus alle handel in originelen is onfatsoenlijk en vereist soms dus actie van zijn kant.

Uit het interview blijkt dat Rodwell niet alleen procedeert of protesteert (want heel vaak komen de uitlatingen en dreigementen niet tot een rechtszaak) rond bescherming van het oeuvre, maar ook tegen het erfrecht (de reden dat hij en Fanny verhuisden naar Zwitserland) en nu ook tegen zijn Zwitserse advocaat. Het beeld van een vechtersbaas dringt zich op, ook al beroept Rodwell zich op een nobel streven: het ‘beschermen van de belangen van Fanny en het oeuvre van Hergé’. Ik vond het dan ook opvallend dat Rodwell in het artikel twee advocaten met naam prijst voor hun goede werken (één ervan heeft een toepasselijk naam voor een dossiervreter: ‘Afschrift’).

Rodwell beklaagt zich over het negatieve beeld dat van hem bestaat en geeft de media daar uitgebreid de schuld van. Ik wil Nick hier niet per se tegenspreken, maar ik moet toch ook denken aan bedenkelijke uitlatingen en zeer persoonlijke aanvallen die Rodwell zelf met regelmaat deed in de pers. En wat te denken van dreigementen en rechtszaken tegen welwillende fanclubs? Volgens Rodwell kunnen we over vijftig jaar pas beoordelen of hij de juiste dingen heeft gedaan om het oeuvre van Hergé te beschermen.

Al met al komt Rodwell er in het interview goed vanaf, ook omdat de interviewer hem niet hard aanpakt – ook niet de insteek van het ‘personality interview’ onder de noemer ‘États d’âme’ (‘Gemoedstoestanden’).

In de staart van het interview vertelt Rodwell over Fanny: ze lijdt al enige jaren aan de ziekte van Alzheimer. Rodwell gelooft niet in medicijnen daartegen (hij heeft ze allemaal uit het raam gegooid), maar in de juiste begeleiding en bescherming van de patiënt. Onder andere op aanraden van Michel Serres (de enige jaren geleden overleden filosoof en Kuifje-kenner) wil Rodwell Fanny thuis laten wonen.


Het interview met Nick Rodwell is alleen te lezen voor abonnees van La Libre Belgique – ik weet niet zeker of je het misschien ook kunt lezen tegen eenmalige betaling. Het is te vinden op de site van La Libre Belgique.

Ook leuk voor jou?